Vertel onze kinderen hoeveel ik van ze hou

In dit waargebeurde verhaal lijkt het leven van Yoeri van Haaften en Annemarie Litjens van buitenaf compleet: bloeiende carrières, een leven in het buitenland, een mooi verbouwd huis en twee kinderen van twee en drie. Dan maakt Annemarie een eind aan haar leven. Yoeri blijft achter met een gezin, een gat en vooral vragen. Hoe kon een depressie zo lang verborgen blijven? Hij zoekt antwoorden in teksten op haar computer en in de vele afscheidsbrieven die ze naliet.

Dit is een persoonlijk rouwverhaal, geschreven vanuit de behoefte om te begrijpen. Het boek combineert Yoeri's zoektocht met Annemaries eigen woorden: brieven en dagboekfragmenten waarin ze openhartig schrijft over haar donkere gedachten. Dat geeft het boek een directe, rauwe toon, en ook iets liefdevols, want het ontstaat uit een verzoek van Annemarie zelf. Ze vroeg Yoeri om mentale gezondheid bespreekbaar te maken, iets wat ze zelf nooit kon. Dit boek is zijn antwoord daarop.

Het boek is geschikt voor lezers die belangstelling hebben voor psychologie, gezinsrelaties en ervaringsverhalen, en voor wie wil begrijpen hoe een depressie onopgemerkt kan blijven, ook in een gezin dat succesvol lijkt. Houd er rekening mee dat zelfdoding en verlies centraal staan, en dat de brieven van Annemarie confronterend kunnen zijn.