Tussenstation Westerbork

Tussenstation Westerbork begint in Berlijn in 1938, wanneer Joodse families tijdens nachtelijke razzia's spoorloos verdwijnen. De 21-jarige Jacob Kagan ziet in dat blijven geen optie is. Samen met zijn ouders en zijn beste vriend vlucht hij naar Nederland, waar Westerbork veiligheid lijkt te beloven. Na de Duitse bezetting verandert het kamp echter in een doorgangskamp, met elke week een trein en elke week nieuwe namen die worden afgeroepen.

Het zwaartepunt van dit verhaal ligt bij een morele spanning. De SS wijst Jacob aan om de transporten in goede banen te leiden en de Joden in het kamp op de trein te zetten. Daarmee houdt hij zichzelf, zijn ouders en zijn vriend voorlopig buiten schot. Hij weet dat dit slechts uitstel is. Zo staat dit historische verhaal in het teken van dwang, schuldgevoel en de vraag wat overleven kost. Het speelt zich af tussen vlucht en deportatie, met een voortdurend tikkende klok: ook Jacobs naam zal uiteindelijk vallen.

Het boek is het eerste deel van de reeks Sporen van Verzet en sluit aan bij lezers van literaire oorlogsromans die zich laten raken door persoonlijke dilemma's tegen een historische achtergrond. Het is geschikt voor wie de Nederlandse oorlogsgeschiedenis vanuit het perspectief van een vluchteling wil volgen en openstaat voor een zwaar, ingetogen onderwerp.