Ik ben zo weer weg

In Ik ben zo weer weg reist journalist en schrijver Pete Wu met zijn ouders terug naar China. Zij kwamen in de jaren zeventig zonder geld naar Nederland en werkten decennialang in hun snackbar, als het soort migranten dat nooit lastigvalt en altijd doorwerkt. Vijftig jaar later vindt hij een land dat nauwelijks meer lijkt op het land dat zij achterlieten. Wu gebruikt die reis om te onderzoeken wat er schuilgaat achter het beeld van de 'perfecte' migrant, en om te kijken of het verhaal van zijn familie nog opnieuw te vertellen is.

Het boek is een persoonlijk reisverslag en tegelijk een essay. Je volgt Wu langs concrete momenten: het ceremoniële grafvegen, luidruchtige familie-etentjes en de stillere uren samen met zijn ouders. Die afwisseling geeft het boek vermoedelijk een toon die schuift tussen levendig en ingetogen. De zoektocht gaat over de ouders, maar ook over de schrijver zelf, die kanten ontdekt die hij nog niet kende. Wu debuteerde in 2019 met De bananengeneratie, over het dubbelleven van Chinese Nederlanders, en schrijft hier vanuit dezelfde betrokkenheid, nu dichter bij huis.

Het boek past bij lezers die geïnteresseerd zijn in migratie, afkomst en de verhouding tussen ouders en volwassen kinderen. Wie zich afvraagt hoeveel je eigenlijk weet over het leven van je ouders, of wie De bananengeneratie kent en meer van Wu wil lezen, zal er veel in herkennen.