De laatste brief

Ella was negentien toen ze moeder werd van een tweeling. Vijf jaar later runt ze een bed & breakfast en houdt ze het gezin draaiende, zonder dat ze veel hulp vraagt of wil. Haar overleden broer is nooit ver weg. Via brieven houdt ze contact met Beckett, die samen met hem in het leger zat. Dat schrijven is een vertrouwelijke, bijna veilige manier van omgaan met verlies. Die veiligheid verdwijnt wanneer Beckett onaangekondigd terugkeert van uitzending en in haar B&B komt logeren om te helpen.

Rebecca Yarros schrijft een emotionele feelgoodroman, met een liefdesverhaal als kern. De spanning zit vooral in het contrast tussen Ella's wil om alles zelf te doen en de man die plotseling in haar huis staat. Haar kinderen zijn gek op hem, en dat maakt het lastiger om hem op afstand te houden. Verdriet om een gestorven broer, alleenstaand moederschap en de vraag hoeveel hulp je durft toe te laten komen allemaal samen in één verhaal. Het speelt zich af op een compacte plek, een pension waar het dagelijks leven en de gevoelens steeds dicht op elkaar zitten.

Dit boek past bij lezers die houden van een warme, gevoelige roman waarin verlies en liefde naast elkaar bestaan. Je moet wel openstaan voor een sterk emotionele toon, met een vrouw die zichzelf staande houdt en geleidelijk moet leren dat sterk zijn niet hetzelfde is als alles alleen doen.